Repertuar

Berlin. Die Sinfonie der Großstadt.

Ta zrekonstruowana wersja filmu Waltera Ruttmanna z roku 1927 z oryginalną muzyką Edmunda Meisela, zrealizowana przez ZDF, ARTE i Budesarchiv-Filmarchiv, zaprezentowana została po raz pierwszy w listopadzie 2007, 80 lat po premierze filmu. Awangardowy dokument Ruttmanna jest portretem i studium Berlina lat 20-tych XX wieku. Pełen dynamiki film oddaje niespokojny rytm powszedniego dnia wielkiej metropolii od wczesnego ranka do późnej nocy. W dużych fragmentach nagrywany był ukrytą kamerą, by oddać autentyzm ukazywanych scen z życia mieszkańców Berlina. Dzieje się to w pięciu odsłonach zgodnie z rytmem pięciu aktów symfonii Meisela. Muzyka w filmie to szkic wielowarstwowego dźwiękowego obrazu miasta. Wiodąca rola muzyki, która powstawała w ścisłej współpracy reżysera i kompozytora, była nowością. Do historii kina film przeszedł także dzięki zastosowaniu szeregu innowacji technicznych.

Reżyseria: Walter Ruttmann, scenariusz: Karl Freund, Walter Ruttmann, muzyka: Edmund Meisel, zdjęcia: Rober Baberske, Làszló Schäffer, Reimar Kuntze, montaż: Waler Ruttmann; 5 aktów - 63 minuty
----

Berlin - Sinfonie einer Großstadt

W symfonii o Berlinie z roku 2002 czarno-białe obrazy i muzyka grają równorzędne role. Film Schadta nie jest remakiem klasyka Ruttmanna z 1927 roku o prawie takim samym tytule. Jest to nowa interpretacja z punktu widzenia teraźniejszości po upływie okresu 75 lat, w którym miasto wiele przeżyło. Podobieństwa między filmami są oczywiste: tytuł, czarno-białe zdjęcia, specjalnie skomponowana muzyka filmowa. W przeciwieństwie do obrazu Berlina z 1927 roku Schadt integruje elementy historyczne. Równolegle do zdjęć powstawała oryginalna muzyka Iris ter Schiphorst i Helmuta Oehringa. Muzyczne szkice były podstawą i inspiracją do kręcenia obrazów, a zdjęcia pomagały kompozytorom wypełnić partytury nowymi impresjami. Tak jak film Ruttmanna, tak i ten dokument ukazuje bieg i rytm dnia metropolii. Miasto budzi się wczesnym rankiem, zwalnia tempo w południe i bawi wieczorem. Jaki jest Berlin anno 2002?

Reżyseria, scenariusz i zdjęcia: Thomas Schadt, Muzyka: Iris ter Schiphorst, Helmut Oehring; 77 minut